شعر مادر

با- تمامیت کمال- بی تو- هیچم- مادرم/ آنگاه که- مرا به خود می خوانی- سرمستم/        هستی و هستم/ به هزار و هزاران یقین- هیچ معشوقی- به چنگال مالکیت- جایت را- در قلب و مغزم- تهی نخواهد کرد- مادرم/                                                                        و تو به تانی آرامی/ فرزندم- مادران خود- حاصل مادران اند/ و به هزار و هزاران یقین/          انتهای هر نیاز- نیاز دگری- خواهد شد.

/ 0 نظر / 6 بازدید